Steve jobsun konuşması kendi hayatına bakışında kullandığı reframinglerin gençlerde de reframinglere yol açacak şekilde sunulmasıdır.
Steve jobs Stanford üniversitesi mezuniyet konuşmasında her biri kendi içinde genel bir reframing olan ve ince detaylarda saklanan reframingleri de olan kendi hayatından 3 hikaye anlatır.
Birincisi noktaları birleştirmek üzerine yani kaderimize ve hayatımınızın gittiğe yola olan inancımızı güçlendiren reframingdir. Steve jobs üniversiteden ayrılmasının başına gelen en güzel şey olduğunu ve bunun onu kaligrafi gibi daha çok ilgi duyduğu dersleri almasına ve hem özgürleşmesine hem iş başarısına yol açan deneyim olduğunu iddia eder. Burada kader, şans, rastlantı üzerine yeniden çerçevelendirmeler vardır. Detayda da üniversiteden ayrılmasının reframingi vardır.
İkinci hikaye ve üçüncü hikaye farklı konular gibi gözükse de aslında özünde aynıdır, sevdiğiniz işi yapmanın önemi, ne sevdiğini bulmak, kaybedince vazgeçmemek ve ölüm söz konusu olduğunda bile sevdiğiniz işi yapmanın önemidir. Bunlar sevdiğiniz işi yapmanın yeni bir çerçeveye oturtulmasıdır. Alt metinde ise steve jobsun işinden kovulmasına verdiği anlam, bunun onu özgürleştirdiği ve yeni ve çok başarılı şirketler kurmasına yol açması vardır. Ölümü ise her zaman göz önünde bulundurulması, hiçkimsenin kaçamadığı bir olay olarak yeniden çerçevelendiriyor konuşmasında steve jobs. Konuşmanın vermek istediği mesaj ise hayatın başkalarının hayallerini yaşamak için çok kısa olduğu, hayatı kendi sevdiğimiz şeyler üzerine inşa etmemiz gerektiği, ve Earth Catalogue dergisinden verdiği örnek ile hayatı dolu dolu, çılgın, yeniliklere ve hayata aç şekilde yaşamamız gerektiğidir.

Profesörün konuşmasındaki reframingleri steve jobsun konuşmasına göre nicelik açısından daha üstün buluyorum. Profesör ölmekte olan biri olarak ölüm güzeldir üzerine değil yaşam güzeldir ve güzel yaşanmalıdır üzerine genel bir refraiming yapıyor. Hayatta bizim önümüze çıkan engellerin sadece engel değil bizim birşeyi ne kadar istediğimizi hayata göstermemiz için bir fırsat olduğu refraimingiyle konuşmasına başlıyor. Hayatı doyasıya yaşayan anne ve babasını izleyiciye örnek olarak gösteriyor. Bize limitlerimizi zorlatan insanların aslında bunu bizi önemsedikleri ve bizde potensiyel gördükleri için bunu yaptıkları refraimingini yapıyor. Hayallere sahip olmanın önemini vurguluyor. Aldığı ret mektuplarını bile hayatına dair olarak olgunlukla gösteriyor. Minnetin önemini kendi hayatından örnek vererek gösteriyor. Özür dilemenin nasıl olması gerektiği üzerine bir refraiming yapıyor. Mutluluk ve hayatın eğlenerek yaşanılması gerektiği üzerine ve hatta bunun ölmekte olan bir insan için bile geçerli olabileceği üzerine refraiming yapıyor. Özet olarak her iki konuşmada sıradışı insanların hayatlarını konu alıyor, her iki konuşmacı da hastalık geçirmiş hatta biri ölmek üzere ve bu iki insanın hayata nasıl baktığını gösteriyor. Özetle konuşmacılar hayatın nasıl yaşanması gerektiği üzerine ve nasıl bir tutum içinde olmamız gerektiği üzerine anlamlı refraiminglerle dolu önerilerde bulunuyorlar.

Thank you. I'm honored to be with you today for your commencement from one of the finest universities in the world. Truth be told, I never graduated from college and this is the closest I've ever gotten to a college graduation.

Üniversiteye konuşma yapmaya geliyor, ve mezun olmadığını anlatıyor bunu yaparken bir reframe ile üniversiteye en yaklaştığım an bu an diyor. Hem mizah hem de bağlam reframing.

If I had never dropped in on that single course in college, the Mac would have never had multiple typefaces or proportionally spaced fonts, and since Windows just copied the Mac, it's likely that no personal computer would have them.

Okulu bırakmış olmasının yarattığı etkiyi reframe ediyor, okulu bırakmasıyla bunlar olmuş çünkü.

About a year ago, I was diagnosed with cancer. It means to try and tell your kids everything you thought you'd have the next ten years to tell them, in just a few months.

Kanser olma ve ölmeyi content reframing yapmış.

Having lived through it, I can now say this to you with a bit more certainty than when death was a useful but purely intellectual concept.

Ölümü reframe etmiş

...